Lago di San Domenico
AbruzzenEen smaragdgroen meer, tussen rotswanden geklemd, met een stenen brug die het oversteekt en, niet ver weg, een grot waar men sinds duizend jaar de…

Een stenen dorp, aan de flank van een berg geklemd, met huizen die op bogen rusten en daaronder een groen meer en een grot waar men de slangenheilige vereert. Villalago is het dorp van waaruit alles begint wat er in de onderste Sagittario-vallei te zien is.
Een stenen dorp, aan de flank van een berg geklemd, met huizen die op bogen rusten en daaronder een groen meer en een grot waar men de slangenheilige vereert. Villalago is het dorp van waaruit alles begint wat er in de onderste Sagittario-vallei te zien is.
Het ligt op 930 meter, een paar kilometer van Scanno, en is het natuurlijke vertrekpunt voor het Lago di San Domenico, voor de kluis en voor de Sagittario-kloof. Maar het is ook op zichzelf een stop waard: het heeft een oude binnenstad van steegjes, trappen en stenen bogen en een klein meer, het Pio-meer (Lago Pio), op een paar minuten lopen.
Villalago ligt in de Sagittario-vallei, in de provincie L'Aquila, op de flank van de Monte Argoneta, op ongeveer 930 meter hoogte. De SR 479, de weg die naar Scanno stijgt, loopt vlak onder het dorp: stroomafwaarts verbindt ze het met Anversa degli Abruzzi, vanwaar je de Sagittario-kloof binnenrijdt; stroomopwaarts leidt ze naar het Lago di San Domenico en dan naar Scanno.


De gele route volgt de wegen en verbindt Villalago met de plekken in de buurt; de stippellijn is de korte verbinding van de weg naar de plek.
Gegevens: © OpenStreetMap-bijdragers (ODbL) · Reliëf van AWS Terrain Tiles (SRTM, EU-DEM en andere open bronnen).De naam herinnert aan de meren van de vallei. In de oorkonden verschijnt hij rond het jaar duizend als Villa de Lacu, en het dorp zou rond het klooster San Pietro de Lacu zijn ontstaan, gewild door de heilige Dominicus, de benedictijner monnik die in deze vallei het leven als kluizenaar koos. Het klooster bestaat vandaag niet meer, maar het heeft het dorp zijn ontstaan nagelaten en de heilige de cultus die hier nog altijd wordt beleefd. Een tweede vermoeden verbindt de naam ook met de Romeinse villa's die in de vallei stonden.
De oudste kern is de Rocca, waarschijnlijk van Longobardische oorsprong: ze staat op het hoogste en steilste punt van het dorp en diende om de vallei te verdedigen en te controleren. Van de vesting is de buitentoren overgebleven, nog goed herkenbaar.
Rondom opent zich de oude binnenstad, een kluwen van smalle steegjes, trappen en stenen bogen, met huizen die aan de helling op bogen rusten.

In Villalago zijn vijf kerken; twee ervan staan in de oude binnenstad: het kerkje San Michele Arcangelo, van zeer oude oorsprong, en dat van de Madonna Addolorata. De andere liggen buiten het centrum.
Tot de oriëntatiepunten behoort het Vecchio Municipio (het oude gemeentehuis) uit de negentiende eeuw, dat volgens een gids een klein museum voor volkskunst en tradities herbergt.
Op een paar minuten lopen van het centrum ligt het Pio-meer (Lago Pio), een klein natuurlijk meer van karstoorsprong. Hoe het is ontstaan, daarover zijn de teksten het niet eens: sommigen spreken van de afzettingen van een aardverschuiving van de Monte Genzana, anderen van onderaardse gangen die het met het Lago di Scanno zouden verbinden.
Het staat onder de bescherming van het in 2005 ingestelde regionale natuurreservaat, waartoe ook het Lago di San Domenico behoort. Rond het meer loopt een bijna vlak pad van ongeveer een kilometer, het Berenpad en Wildpad, dat ook geschikt is voor mensen met een kinderwagen. Herten, vossen, hazen en vogels komen in de omgeving voor, en het Pio-meer is een van de beste punten om ze te zien, maar waarnemingen zijn nooit gegarandeerd.
Verder naar beneden, aan de weg, ligt het Lago di San Domenico met zijn stenen brug en smaragdgroene oever, en aan zijn oever de Kluis van San Domenico met de grot van de heilige. Vanuit het dorp daalt een pad ernaartoe af: de gidsen noemen het zeer gemakkelijk en ongeveer twee kilometer lang.


De heilige Dominicus wordt gevierd met de fanoglie, de grote rituele vuren van takkenbossen en beukenstammen die in januari in de straten en op het plein worden aangestoken. Op Paasmaandag draagt een processie de relikwieën naar het kloostercomplex, en in augustus trekt het beeld van de heilige door de straten van het dorp.
Grote rituele vuren ter ere van de heilige.
De relikwieën van de heilige, naar het kloostercomplex gedragen.
Een tweede processie ter ere van de heilige, door de straten van het dorp.
Van hier bereik je in enkele minuten de mooiste plekken van de vallei: het Lago di San Domenico en de kluis, de Sagittario-kloof, het Lago di Scanno en Scanno; stroomafwaarts daal je af naar Anversa degli Abruzzi.
Het dorp kun je in elk seizoen bezoeken, maar het landschap rondom verandert sterk. Mei, juni, september en oktober zijn de mooiste maanden, waarbij oktober staat voor de kleuren van de bossen aan de oevers; in januari zijn er de fanoglie. Hieronder vind je maand na maand wat je kunt verwachten.
Een klein dorp, maar met vrij veel dat je van dichtbij kunt bekijken.
De oudste kern, waarschijnlijk van Longobardische oorsprong: van de vesting is de buitentoren overgebleven, die uitkijkt over de vallei.
De oude binnenstad loop je te voet: smalle steegjes, stenen trappen en huizen die aan de helling op bogen rusten.
Een paar minuten van het centrum een bijna vlak pad van ongeveer een kilometer rond een klein karstmeer, waar je herten en vogels kunt zien.

Een zeer gemakkelijk pad van ongeveer twee kilometer leidt van het dorp naar het Lago di San Domenico en de kluis.
Beste tijd: van mei tot juni en van september tot oktober. De balken laten zien hoe geschikt de maand is: hoe hoger, hoe beter.
De grote stilte van de winter en, in januari, de fanoglie die ter ere van de heilige worden aangestoken.
Feesten en tradities Fanoglie van de heilige Dominicus
Nog winter: korte dagen en weinig mensen, geschikt voor een kort bezoek.
De dooi laat de sneeuw op de hellingen verdwijnen, en het groen begint weer rond het meer.
Zacht groen en zacht licht: een goede tijd om te voet naar de kluis af te dalen.
Feesten en tradities Processie op Paasmaandag met de relikwieën
Het meer is groen, de bossen zijn fris en er is weinig drukte: een van de mooiste maanden.
Lange dagen en lang licht op het water: het Pio-meer en het pad naar de kluis liggen grotendeels in de schaduw.
De hitte doet je de koele uren zoeken; de schaduwrijke paden helpen.
Een maand met grote toeloop richting Scanno: je moet vroeg in de ochtend komen.
Feesten en tradities Processie van de heilige Dominicus door de straten van het dorp
Minder verkeer op de weg en kleuren die beginnen te veranderen: uitstekend om te fotograferen.
De bossen ontvlammen en verdubbelen de kleuren op het water van de meren.
Gevallen bladeren en korte dagen: het dorp is rustig en het licht laag.
Kou en korte dagen: een korte stop langs de weg.
Ansichtkaarten uit de omgeving, met de afstand hemelsbreed.
Fris groen en zacht licht: het moment om te voet naar de kluis af te dalen en het Pio-meer rond te lopen.
De bossen ontvlammen rond de meren: het seizoen dat het meest door fotografen wordt gezocht.
Een rustig dorp en, in januari, de fanoglie van de heilige Dominicus.
In de Sagittario-vallei, in de provincie L'Aquila, op ongeveer 930 meter hoogte aan de Monte Argoneta, aan de SR 479 die naar Scanno stijgt.
Meer lezen: Waar Villalago ligtDe oude binnenstad met de Rocca en de steegjes met bogen, het Pio-meer, het Lago di San Domenico en de Kluis van San Domenico, een paar minuten van het dorp.
Meer lezen: De Rocca en de steegjes van de oude binnenstadDe naam herinnert aan de meren van de vallei: in de oorkonden verschijnt hij rond het jaar duizend als Villa de Lacu, en het dorp zou rond het klooster San Pietro de Lacu zijn ontstaan.
Meer lezen: Een dorp ontstaan rond een kloosterEen klein natuurlijk meer van karstoorsprong, een paar minuten lopen van het centrum, beschermd door het regionale natuurreservaat; rondom loopt een bijna vlak pad van ongeveer een kilometer.
Meer lezen: Het Pio-meer en het reservaatHerten, vossen, hazen en vogels komen voor in het gebied van het Pio-meer, dat een van de beste punten is om ze te zien, maar waarnemingen zijn niet gegarandeerd.
Meer lezen: Het Pio-meer en het reservaatJa: een zeer gemakkelijk pad van ongeveer twee kilometer daalt van het dorp af naar het Lago di San Domenico en de kluis.
Meer lezen: Het meer en de Kluis van San DomenicoHet zijn grote rituele vuren ter ere van de heilige Dominicus, van takkenbossen en beukenstammen, die in januari in de straten en op het hoofdplein worden aangestoken.
Meer lezen: De vieringen van de heiligeEen paar kilometer, langs de SR 479: het zijn de twee belangrijkste dorpen van de Sagittario-vallei.
Meer lezen: Na VillalagoMei, juni, september en oktober zijn de mooiste maanden, waarbij oktober staat voor de kleuren van de bossen; in januari worden de fanoglie aangestoken.
Meer lezen: Wanneer je moet gaan, maand voor maand